Je bent coach geworden om mensen te helpen. Niet om 's avonds betalingen na te kijken, inloggegevens opnieuw te versturen en in drie lijstjes te zoeken waar een klant zit in haar traject. Herken je dit? Iemand schrijft zich in, en jij moet alles nog met de hand in gang zetten. Een klant zegt dat ze betaald heeft, en jij moet gaan zoeken of dat klopt. Dagboeken en vragen komen binnen via mail, WhatsApp en Messenger, en je vindt niets terug. Je wil meer klanten, maar je weet dat je het er niet meer bij kan nemen. Dat ligt niet aan jou. Het is het punt waar elke praktijk op botst. Ik stond er ook. Ik nam niemand aan, ik liet het systeem het werk doen. Dat doe ik ook voor jou. Ik zoek uit welke tools jouw praktijk nodig heeft, maak ze gebruiksklaar en zorg dat alles met elkaar praat. Wat vanzelf kan lopen, automatiseer ik. Minder werk, geen extra personeel, en jij doet alleen nog waarvoor je coach werd. Daarna blijf ik het voor je onderhouden. Hapert er iets, dan is dat mijn zorg en niet de jouwe.

Dertien jaar zit ik aan tafel met vrouwen die willen afvallen en vastlopen op hun hormonen. Meer dan 5000 heb ik er begeleid, als orthomoleculair therapeut en personal trainer. In die jaren zag ik ook iets anders: hoeveel goede coaches vastlopen in alles behalve coachen. Ik was er zelf één van. Overdag klanten, 's avonds betalingen, mails en lijstjes. Mijn praktijk groeide en mijn vrije tijd verdween. Ik wilde geen personeel en geen extra uren. Dus ben ik gaan bouwen. Eerst uit noodzaak, daarna omdat ik merkte dat ik er energie van kreeg. Vandaag draait mijn praktijk op systemen die ik zelf gemaakt heb, en heb ik mijn avonden terug. Dat gun ik elke coach. Jouw kennis is te waardevol om ze te verliezen aan administratie. Daarom doe ik dit.